Adel Abidin 'Tasty', video installation, including two videos and cardboard, 2008 / courtesy Dagmar Schmidla Galerie, Köln
Köln'deki Dagmar Schmidla Galerisi Ocak 2009 sonuna kadar becoming a part of it sergisinde Adel Abidin, Hüseyin Karakaya , Andreas Herzau, adlı sanatçıları sergiliyor.
Adel Abidin'in video çalışmalarının konusu, kültürel yabancılaÅŸma ve bunun sınır alanları. Abidin stilinde iÄŸneleyici, esprili ve alaycı bir dil kullanıyor.
Ä°çerisi ve dışarısı arasında gerçekte nasıl bir iliÅŸki var? Kim içeride, kim dışarıda? Projenin bu konusunu ele almayı düÅŸünmeye yol açan formül buydu. Çalışmalarının çoÄŸunun konusunu sembolizm ve bunun gündelik hayatımız üzerindeki etkisi. Abidin küp ÅŸekerden bir cami yaptı ve yanına bir karınca sürüsü yerleÅŸtirdi. Elbette cami karıncaları cezp etti ve caminin çevresinde dolaÅŸmaya baÅŸladılar, üzerine tırmandılar ve içine girdiler. Åžimdi karıncaların camiye ayin için mi yaklaÅŸtıkları, yoksa camiyi yapmak mı, yıkmak mı istedikleri tartışılabilir.
Herzau insanı çalışmalarının merkezine oturtuyor. Bununla birlikte resimleri, soyutlamaya varan bir çeviri, yalnızca açıklamakla - göstermekle - kalmayıp dikkatli bir ÅŸekilde bakmaya zorlayan kırık bir röportaj fotoÄŸrafçılığı oluÅŸturuyor.
Onun planı, herhangi plan yapmamak, bir hikâyeye, bir ÅŸemaya takılıp kalmamak. Mesele resimlerin ve hikâyelerin aranmadan keÅŸfedilmesi, kendine, çevrelerini saran resmi açıklayacak kadar güçlü olan küçük ÅŸeyleri keÅŸfetme özgürlüÄŸünü tanımak. Herzau'un hedefi, bir ülkedeki atmosfer hakkında çok ÅŸey ifade edebilen ve dilin bir ses bulmayı baÅŸaramadığı geçici nesneler ve izlenimleri yakalamak.
FotoÄŸrafları gerçekliÄŸi sanki bir etnografın keÅŸfedici bakışıyla inceliyor. Bunu yaparken kullandığı resim dili, yakın ve uzak, ayrıntı ve genel arasındaki sürekli deÄŸiÅŸimden, hem mesafeli, hem de meraklı bir ÅŸekilde formüle ediyor.
Hüseyin Karakaya, göçmenlerin yaÅŸadığı dünyada hazırladıklarıyla ve tasarımsal çalışmaları, buluÅŸları ve getirdiÄŸi açıklamaları sonucunda ortaya çıkardığı sosyoekonomik koÅŸullar ve çatışkılar ile uÄŸraşır. Sıkça bir ÅŸehir organizması okumanın antropolojik bileÅŸenlerini eÅŸitleyen projeler üzerinde çalışır.
Hüseyin Karakaya, Ä°stanbul ÅŸehrine kendine özgü duygusal bir bakış açısına sahip: "Uçaktan indiÄŸimde dilimin üzerinde, mekân duygusunun deÄŸiÅŸiminden doÄŸan kurÅŸun tadı belirir önce. Taksi ÅŸöförüyle sıkı bir pazarlık yaptıktan sonra bindiÄŸim arabayla gecenin sonuna doÄŸru, hiç durmadan etrafımda çoÄŸalan kaotik atmosferle ilerleriz. Bu usta taksi ÅŸöförüyle birlikte Ä°stanbul'un karşıtlıklarına doÄŸru adeta uçarcasına ilerleriz. Burada herÅŸey eÅŸzamanlı olarak var olur. Bu usta ÅŸöför sana Ä°stanbul''da yaÅŸama sanatını öÄŸretebilir ya da daha önce birçok kereler olduÄŸu gibi, senin gırtlağını da kesebilir. Kurban bayramında Ä°stanbul'un toprakları Ä°brahim Peygamberin oÄŸlunu kurban etmeye kalkmasının anısına kesilen kurbanların kanlarıyla adeta yıkanır. Geceleyin takside giderken taksi ÅŸöförün elinin altındaki tornavida ya da keskin bıçağın parıltısını görünce hemen heyecanlanmamak gerekir. Ä°stanbul verir ve alır (alışveriÅŸ). DeÄŸiÅŸ tokuÅŸ için her anlamıyla ideal bir yerdir burası. Ä°stanbul'da hayatta kalmanın tek yolu olan önü alınmaz kızgınlığı adeta hücrelerimde hissederim. Bu aynı zamanda yaÅŸama karşı kafa tutmak anlamına gelir ki, beni Almanların ölüm konusundaki korkularından da kurtarır. Bu yüzden bir kaç yıldan beri buralarda gezer dururum Ä°stanbul'da hem kendime arkadaÅŸlar hem de daha önce tanımadığım bir yerlere ait duygusunu buldum. Türkçedeki tanımlamasıyla kara bir sevda iÅŸte!"
